Είναι απίστευτο το πόσα δεν γνωρίζουμε για την αναπηρία και το σώμα μας ακόμα και σήμερα. Ακόμα και τώρα που η επιστήμη και η τεχνολογία κάνει μεγαλύτερα άλματα από το πρόσφατο παρελθόν. Είναι ο κύριος λόγος που οι έρευνες και οι μελέτες συνεχίζονται ασταμάτητες παρά τις όποιες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που συμβαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδό. Κάθε νέα ανακάλυψη, μικρή ή μεγάλη, μπορεί σε συνδυασμό με άλλες, να φέρει τεράστιες αλλαγές στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.
Είναι ήδη γνωστό το πως η γυμναστική ωφελεί τη σωματική και ψυχική υγεία του ανθρώπου. Τα οφέλη ακόμα τα ανακαλύπτουμε και σε αυτόν τον τόσο πολυμελετημένο τομέα. Καθημερινά διαβάζουμε για μελέτες που διευρύνουν τον ορίζοντα της υγείας μας. Αρκούν τα 10.000 βήματα καθημερινά ή είναι καλυτέρα να συνδυάζονται και με άλλη μορφή άσκησης; Ο ρόλος της διατροφής και του ύπνου και ποσό βελτιώνει την αποφυγή ασθενειών;
Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε δει πως η σωματική υγεία χωρίς να προσέχουμε και την πνευματική μας υγεία, δεν βελτιώνεται σωστά ή και καθόλου. Το στρες, το άγχος, η πίεση, η μελαγχολία, η κατάθλιψη και πολλές άλλες ψυχικές παθήσεις επηρεάζουν το σώμα μας όσο και μια σωματική ασθένεια. Μια από τις αίτιες που τα αυτοάνοσα νοσήματα έχουν αυξηθεί δραματικά. Και αν γίνονται πολλές έρευνες για την πλειοψηφία, τι συμβαίνει με το 10% του πληθυσμού που διαθέτει μια ή και περισσότερες αναπηρίες;
Σύνδρομο Down και πως βελτιώθηκε το προσδόκιμο ζωής.
Υπολογίζεται πως 1 στα 700 βρέφη γεννιέται με σύνδρομο Down. Κατά προσέγγιση ο παγκόσμιος πληθυσμός των ατόμων με σύνδρομο Down ξεπερνά τα 6 εκατομμύρια, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ίδρυμα για το σύνδρομο Down. Είναι η πιο συχνά εμφανιζόμενη χρωμοσωμική διαταραχή και η κύρια αιτία διανοητικής και αναπτυξιακής καθυστέρησης στον κόσμο. Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή που εμφανίζεται όταν ένα άτομο έχει ένα επιπλέον αντίγραφο ή μέρος ενός επιπλέον αντιγράφου του χρωμοσώματος 21.
Αυτό το πρόσθετο γενετικό υλικό έχει ως αποτέλεσμα ορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά και αναπτυξιακές καθυστερήσεις που είναι τυπικές αυτής της πάθησης. Οι κύριες χαρακτηριστικές ενδείξεις του συνδρόμου Down περιλαμβάνουν: καθυστέρηση στην ανάπτυξη του πνευματικού και σωματικού επιπέδο παρεκκλίσεις στη σωματική διάπλαση όπως σχήμα προσώπου, μικρό μέγεθος των αυτιών, χαμηλό ανάστημα. Προβλήματα υγείας, όπως καρδιακές ανωμαλίες, προβλήματα όρασης και ακοής, και προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα
Στις μέρες μας ο μέσος προσδόκιμος χρόνος ζωής ενός ατόμου με σύνδρομο Down είναι τα 60 χρόνια. Είναι μια τεράστια βελτίωση καθώς μόλις το 1983 το μέσο προσδόκιμο ζωής ήταν τα 25 έτη. Αυτή η αύξηση στα 60 χρόνια οφείλεται κυρίως στο τέλος των απάνθρωπων πρακτικών ιδρυματοποίησης που κυριαρχούσε για τα άτομα με σύνδρομο Down. Για αυτό και είναι σημαντικό να πραγματοποιούνται έρευνες που βελτιώνουν τη ζωή των ατόμων με κάθε είδους αναπηρία, ακριβώς όπως αυτή που ακολουθεί.
Η άσκηση βοηθάει ενήλικες με σύνδρομο Down.
Η άσκηση και η «γνωστική εκπαίδευση» μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή των ενηλίκων με σύνδρομο Down, σύμφωνα με νέα έρευνα. Δύο ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου Anglia Ruskin με έδρα το Κέιμπριτζ διηύθυναν μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 80 άτομα. Εκπρόσωπος του πανεπιστημίου είπε ότι η μελέτη «Mindsets», με επικεφαλής τον Δόκτορα Νταν Γκορντον(Dan Gordon) και τη Βίβιαν Μερτσμπαχ (Viviane Merzbach) και που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Environmental Research and Public Health, ήταν η πρώτη του είδους της.
Είπε ότι η έρευνα διεξήχθη κατά τη διάρκεια μιας περιόδου οκτώ εβδομάδων και συμμετείχαν εθελοντές ηλικίας μεταξύ 18-48 ετών. «Η μελέτη Mindsets είναι η πρώτη που διερεύνησε τα οφέλη μιας περιόδου συνταγογραφούμενων σωματικών και γνωστικών ασκήσεων σε μια ομάδα ενηλίκων με σύνδρομο Down. Συνολικά, η μελέτη διαπίστωσε ότι οι γνωστικές και σωματικές ασκήσεις παρέχουν ένα πλαίσιο για την ενίσχυση της ικανοποίησης από τη ζωή, της αυτο-αποτελεσματικότητας και της διάθεσης, που μπορεί να οδηγήσει σε γενικές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής» είπε ο εκπρόσωπος.
Πρόσθεσε: «οι συμμετέχοντες αισθάνθηκαν σημαντικότερα λιγότερη ένταση, συγκριτικά με πριν και μετά τη μελέτη. Ανέφεραν επίσης σημαντική μείωση στα επίπεδα βαθμών θυμού». Είπε ότι οι συμμετέχοντες περπάτησαν για 30 λεπτά τρεις φορές την εβδομάδα και συμμετείχαν σε δραστηριότητες που αποσκοπούσαν στην «ενίσχυση της πνευματικής και εκτελεστικής λειτουργίας».
Ο Δρ. Γκορντον, αναπληρωτής καθηγητής στη φυσιολογία της καρδιοαναπνευστικής άσκησης, είπε: «Αυτή είναι η πρώτη μελέτη του είδους της και διαπιστώσαμε ότι μια περίοδος συνταγογραφούμενης εκπαίδευσης που περιλαμβάνει γνωστικές και σωματικές ασκήσεις έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και τη διάθεση σε έναν ενήλικα με σύνδρομο Down.
«Αυτά τα ευρήματα είναι σημαντικά και παρέχουν περαιτέρω στοιχεία ότι δραστηριότητες όπως αυτές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη δοκιμή, όχι μόνο βελτιώνουν τη βιολογική και γνωστική υγεία αλλά μπορούν επίσης να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής κάποιου και να βελτιώσουν την αυτό-αποτελεσματικότητα σε ενήλικες με σύνδρομο Down.
«Τα πιθανά οφέλη για την κοινότητα των ανθρώπων με σύνδρομο Down είναι τεράστια εάν μελλοντικές, μακροπρόθεσμες μελέτες αποδείξουν ότι το να είσαι πιο σωματικά δραστήριος και γνωστικά διεγερμένος, μπορεί να προωθήσει την αυτοεκτίμηση και την κοινωνική ένταξη».
Έρευνα, μετάφραση, σύνταξη και επιμέλεια κειμένου: Βογιατζής Ηλίας
0 Σχόλια